Reisverslag: Every little thing is gonna be all right in Jamaica

Reisverslag: Every little thing is gonna be all right in Jamaica

“Every little thing, is gonna be all right!” Zeker als je op Jamaica bent 😉 Wie mij goed kent weet dat ik al mijn hele leven naar Jamaica wilde, terwijl ik zelf niet eens precies wist waarom. Iets trok me er naartoe: het idee dat er prachtige natuur en geweldige mensen zouden zijn, de sfeer, de muziek.. Vandaag vertel ik je óf en waarom wij Jamaica inderdaad zo fantastisch vonden!

DSC_6394-01

Natuurshock

Toen we ‘s ochtends extra vroeg op stonden om het binnenvaren van de haven van Montego Bay te kunnen meemaken vanaf ons balkon werden we direct overweldigd door de natuur: één en al groene bergen! Geloof me, dat is best een apart gezicht in de Caribbean. Je verwacht hier vooral veel palmbomen en witte zandstranden, geen dicht beboste groene bergen. Wist je dat er door heel Jamaica (dat vier keer zo klein is als Nederland) maar liefst 120 rivieren stromen? De natuur is hier zo robuust dat de haven van Montego Bay in 1960 buiten de stad is aangelegd, omdat het natuurlijk niet zo handig is containers te stapelen tegen de bergen 😉 Dit is mooi te zien aan de ligging van de mangroves: deze bomen beschermen het land tegen invloeden van de zee en groeien dan ook op de overgang van land naar zee. In Jamaica kwamen we de mangroves inderdaad pas tegen toen we de haven uitreden: hier begint pas het oorspronkelijke Jamaica. De vraag is natuurlijk wel of de mangroves het uit zullen houden nu de haven hen verder scheidt van de zee..

DSC_6392-01

Vruchtbaar

De natuur is hier echter absurd vruchtbaar! Als je iets op de grond gooit, groeit er binnen twee dagen al iets boven de grond. Zelfs op de elektriciteitskabels groeien planten, omdat zand met zaad tussen de kabels waait en het nu eenmaal zó vruchtbaar is dat zelfs daar binnen no-time plantjes groeien. Een grappig gezicht!

DSC_6309-01

Letterlijk ademloos

De natuur verraste ons hier dus echt, zeker toen we onze balkondeur openden en naar adem moesten happen! Jamaica ligt helemaal niet ver bij Cuba vandaan, maar de luchtvochtigheid hier was hoog. De lucht voelde beklemmend en even vroegen we ons af hoe we hier de hele dag door de jungle moesten gaan trekken.. Eenmaal aan land merkten we dat we echter al snel wenden aan de hoge luchtvochtigheid. De zuurstofrijke bergen maakten dat je het toch niet benauwd kreeg en het vooruitzicht een duik te mogen nemen in de Mayfield Falls was natuurlijk zeer aantrekkelijk!

DSC_6335-01

Sfeervol

De sfeer? Die zat er al goed in in de bus onderweg naar de watervallen. Ondanks dat we op pad waren met 16 stijve Franstaligen en slechts één chagrijnige andere Engelstalige, brachten de Jamaicaanse gidsen de sfeer er direct goed in. Tijdens de ruim anderhalf durende rit naar de Mayfield Falls vertelden ze honderduit over het Jamaicaanse leven en alles wat we vanuit het busje voorbij zagen komen. Met zoveel bergen zijn snelwegen onmogelijk dus we reden langs kronkelige bergweggetjes omhoog en omlaag. Aan de linkerkant overigens, want Jamaica is 300 jaar een Britse kolonie geweest en kent daar nog altijd veel invloeden van. De voertaal is ook Engels, maar met een heerlijk Jamaicaans accent!

DSC_6288-01

Hakuna matata

Ze zijn hier duidelijk véél minder arm dan in Cuba, dat viel ons direct op. Toch betaal je hier voor een tuinman slechts zo’n 20 dollar per dag, zeker niet veel dus. De Jamaicaanse dollar is ook veel minder waard dan de Amerikaanse dollar: 1 Jamaicaanse dollar tegenover 100 Amerikaanse dollar.

De Jamaicanen leven echter vooral van eigen land en drukken daarmee de kosten. Als ze een huis willen bouwen, sparen ze totdat ze wat stenen en cement kunnen betalen en beginnen. Als het geld op is ligt de bouw een tijdje stil, totdat er weer geld is om verder te bouwen. Hierdoor kom je héél veel verlaten of half gebouwde huizen tegen. De ijzeren pinnen die boven de huizen uitsteken tonen aan dat er ooit nog een volgende verdieping op komt, maar of dat over 3 maanden of over 15 jaar is, dat weet niemand. “Hakuna matata” zou hier ook wel passen 😉

DSC_6291.JPG

De Jamaicanen zijn net als de Cubanen ontzettend vriendelijk en gastvrij, maar wel een stuk losser. Ze toveren echt binnen no-time een big smile op je gezicht met hun grapjes, relaxte gezang en vriendschappelijke manier van omgang. Er zijn heel wat high fives, knuffels en diverse handdrukken uitgewisseld!

DSC_20171129132007872_portrait_style_daily.JPG

Kleurrijk

Iets anders grappig dat ons opviel waren de kleuren van de huizen: net als in Cuba zijn de huizen hier rijkelijk gekleurd, máár er is een duidelijk verschil. In Cuba worden voornamelijk pasteltinten gebruikt en zijn de huizen geschilderd in één of hooguit twee kleuren. De Jamaicaanse huizen wijken hier sterk vanaf: deze zijn juist geschilderd in knalkleuren zoals felroze, kanariegeel of knalrood en zijn regelmatig beschilderd met tekeningen in diverse kleuren. Het landschap van beiden landen verschilt dus duidelijk enorm: zowel qua natuur als qua bebouwing.

DSC_6381-01

Mayfield Falls

Eenmaal bij de watervallen stonden we even gek te kijken: midden in the middle of nowhere, ligt deze toeristische attractie? Nu wisten we wel dat de Mayfield Falls niet héél toeristisch zijn, want dat is precies de reden dat wij voor deze watervallen hebben gekozen en niet voor de veel populairdere Dunn’s River Falls. Wat zijn we blij met die keuze! Bij de Mayfield Falls waren zeker aardig wat toeristen, maar het was toch vrij rustig.

We liepen eerst een flink stuk door de jungle en eerlijk is eerlijk, dat brengt al zo’n enorme rust over je. Het geruis van de watervallen in de verte, fluitende vogels en knisperende bladeren. Zo’n wandeling had wel uren mogen duren ❤

DSC_6316-01

Bomba!

Bij de watervallen aangekomen moest alles uit en af, behalve badkleding en waterproof camera’s, waarna de waterschoenen die je huurt juist aan moeten. Nou, die zijn ook echt wel nodig!

Gewapend met dus alleen onze TomTom stapten we de watervallen in. Prachtig helder water dat met een behoorlijke kracht telkens een plateau lager stroomt.

DSC_6332-01

Plotseling stond ik helemaal vooraan en werd door de gids uitgenodigd om als allereerste in het water te springen: ‘bomba!’ riep hij. Ik dacht dat het veel te ondiep zou zijn dus vroeg voor de zekerheid even of hij het meende: “yes, no worries, you do bomba!” en daar sprong ik! Een voor één volgden de anderen en zo vervolgden we onze weg een aantal plateaus omhoog. De gidsen gaven ons hun helpende hand om op de soms erg hoge gladde rotsen te klimmen en hielden de sfeer er goed in.

Take good care of me

Toen we bijna klaar waren kwam één van de gidsen naar ons tweeën toe, pakte ons bij elkaar en fluisterde dat hij ons straks als we klaar zouden zijn nog naar een rustig plekje zou brengen, waar we even lekker ronden relaxen. “All you have to do is take good care of me“, zei hij. Nou, een special treatment in ruil voor wat fooi voor zo’n vriendelijke en vrolijke man, daar zeggen wij natuurlijk geen ‘nee’ tegen! Terwijl de rest zich omkleedde loodste hij ons stiekem langs een zijpaadje naar beneden en liet ons helemaal onderin de watervallen met z’n tweetjes relaxen. Héérlijk!

IMG_0431-01

Veel tijd hadden we natuurlijk niet want de rest was zich aan het klaarmaken voor de Jamaicaanse lunch. Precies op tijd kwamen wij ook weer boven water en konden aansluiten voor een werkelijk verrukkelijke lunch! Rijst met bonen, net als op Cuba een belangrijke maaltijd, maar hier een héél stuk pittiger.

Op de terugweg zijn we nog gestopt bij een souvenirwinkeltje waar we de typische Jamaicaanse kruiden die voor deze lunch gebruikt zijn gekocht hebben om thuis die heerlijke smaken na te kunnen bootsen en terug te denken aan deze fantástische dag ❤

Eén ding is zeker: ik weet nu wél waarom ik al die tijd al naar Jamaica wilde en na dit bezoek is het gevoel om hier ooit terug te keren alleen maar groter geworden!

IMG_0430-01

Volg:
Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.