Gedicht: Jij prachtig mens

Gedicht: Jij prachtig mens

Soms word ik zo overmand door emoties, dat ik direct ergens in mijn lijf iets in beweging moet zetten om ze weg te laten stromen. Vroeger deed ik dat door te zingen en te dichten, tot ik hardlopen ontdekte. Hardlopen werd mijn enige uitlaatklep, stilzitten was uitgesloten. Hoe meer ik leer, over mezelf en over het leven, hoe meer ik echter terugkom bij wie ik voorheen was. En nu? Nu uit ik mijn emoties door hard te lopen, door te zingen én door te dichten. 

Zo moest ik onlangs emoties kwijt over mezelf en dierbare vriendinnen, wat binnen vijf minuten uitmondde in een gedicht dat ik de moeite waard vind om met de hele wereld te delen. Want ook al is het eng om toe te geven, deze peptalk kunnen velen van ons gebruiken ♥

Jij prachtig mens

Hé, jij!
Jij die het liefst wegkruipt,
In een klein en donker hoekje.
Ongezien en ongehoord.
In de hoop dat jouw aanwezigheid,
Nooit ook maar iemand stoort.

Hé, jij!
Als verstop je je als de beste,
Misschien al maanden of zelfs jaren,
Je kunt en mag jezelf
Niet alleen voor jou bewaren.

Klein en kwetsbaar
Zoals jij jezelf maakt,
Word jij door elke blik
Elk woord en elk geluid,
Van binnen diep geraakt.

Van buiten zien ze niets:
Verstopt achter een masker,
Een glimlach en enorm veel kracht.
Alsof het leven,
Jou alleen maar toelacht.

Maar weet je, mooi mens?
Jij bent al prachtig zoals je bent.
Zo lief, zo kwetsbaar,
Zo verslagen en zo moe.
Geef het nu maar toe.

Want weet je, mooi mens?
Jij bent al prachtig zoals je bent.
Maar nog zo veel mooier,
Als jij dat zelf ook erkent.

 

Volg:
Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

DutchEnglishItalian
Close