Zwangerschapsupdate: we zijn over de helft!

Zwangerschapsupdate: we zijn over de helft!

“Ik ben 21 weken zwanger.” Ja, ik moet het regelmatig hardop tegen mezelf zeggen, anders zou ik het haast niet geloven. Hoewel: dat fanatieke getrappel in mijn buik valt toch ook met geen mogelijkheid te ontkennen. Hoe heb ik de periode ervaren van de bekendmaking tot die enorme mijlpaal van twintig weken zwangerschap? Vandaag vertel ik je er alles over!

Stralende mama in spe

Oh, wat was ik opgelucht toen met ruim 12 weken zwangerschap eindelijk de hele wereld mocht weten dat wij een kindje verwachten. Geen geheimen meer en genieten maar! Ik vond het heerlijk om al die enthousiaste reacties te ontvangen, met vragen bestookt te worden en trots te vertellen over hoe we ons verheugen op de komst van ons kleintje. Heel grappig vond ik het om te merken dat zelfs sommige stoere mannen opeens heel zacht werden bij het horen van het blijde nieuws. De blik in hun ogen veranderde, hun stem veranderde en ze waren oprecht heel blij. Ja, zelfs mannen die ik alleen van de sportschool ken. Zo leuk!

Mijn buik is algemeen bezit

Bij dames gaat dat natuurlijk weer heel anders. Die worden helemaal enthousiast! Vooral dames die zelf ook moeder zijn van jonge kinderen. ‘Ohh, een vriendje of vriendinnetje voor mijn zoon of dochter!’ En ja, zelfs al is er nog totaal geen buikje te zien, vinden velen wel dat ze het recht hebben om je opeens aan te raken op een plek waar ze je buiten deze 9 maanden om nooit zomaar aan zouden raken. Wat is dat toch met dat idee dat je buik dan opeens algemeen bezit is? Ik heb er persoonlijk niet zo heel veel problemen mee, bij mensen die ik enigszins ken althans. Maar het fenomeen zelf vind ik toch wel heel interessant. Ik zou zelf nooit zomaar aan iemands buik zitten, zelfs al zou ik er handjes en voetjes uit zien puilen!

Gefladder en geplop

Maar aan mijn eigen buik voel ik maar al te graag. Zeker nu ik ons meisje elke dag wel een paar keer voel! Wat was dat spannend in het begin. Vanaf een week of 17 voelde ik heel af en toe wat gefladder of wat plopjes. Ik wist niet zeker of dat wel ons meisje zou zijn, maar inmiddels weet ik wel zeker dat zij dat is geweest. Nu, met 21 weken, zijn de plopjes immers heel veel duidelijker en gaan ze zelfs regelmatig meer richting echte trapjes. Soms zo hard dat manlief het al kan voelen! Hij heeft op haar op het moment van schrijven precies 5 keer kunnen voelen schoppen, verdeeld over 4 verschillende momenten. Zo speciaal!

A Whole New World

Al vanaf 17 weken spelen we trouwens ook elke avond en ochtend een liedje voor haar af. Niet zomaar een liedje, maar elke keer dezelfde ‘Lullaby Music Box Version’ van ‘A Whole New World’. We hebben een afspeellijst voor haar gemaakt in Spotify, waar dit liedje als eerste in stond. Daar voegen we af en toe nieuwe liedjes aan toe die we ook wel eens voor haar afspelen, maar dit liedje zetten we elke avond voor het slapen gaan aan en speel ik zelf elke ochtend voor ik opsta nog een keer voor haar af. Mijn telefoon leg ik dan op mijn benen, zodat het geluid iets dichter bij mijn buik is.

Dit zou ervoor zorgen dat ze het liedje gaat herkennen en we haar straks als ze er is ook met dit liedje gerust kunnen stellen. We volgen deze routine inmiddels 4 weken en ik kan sinds een paar dagen met zekerheid zeggen dat ze het liedje al herkent! De laatste keren reageerde ze werkelijke razendsnel na het starten van het liedje al met harde trapjes en bleef ze gedurende minimaal de eerste helft van het liedje lekker trappelen. Naar het einde van het liedje toe wordt ze meestal rustiger. Wat zou het mooi zijn als het liedje datzelfde effect straks ook op haar heeft als ze onrustig is!

Gender Reveal

Ik heb het trouwens steeds over ‘ze’, ‘haar’ en ‘ons meisje’, want in deze weken hebben we ook al 3 (!) keer kunnen zien dat er een dametje in mijn buik groeit. Op 4 januari hadden we met 15 weken en 4 dagen zwangerschap een pretecho om het geslacht vast te stellen en daarop was al goed te zien dat we een meisje verwachten. 5 januari verrasten we de aanstaande opa’s, oma’s, oom en tante met een originele gender reveal. Check it out! Tijdens de 20-wekenecho kregen we te horen dat het jurkje en het roze boxpakje dat ik inmiddels had gekocht niet terug naar de winkel hoefden en tijdens de medische echo die daar een paar dagen later op volgde zagen we wederom een knap meisje in beeld verschijnen!

20-wekenecho

Medische echo? Ja, helaas kregen wij tijdens de 20-wekenecho minder leuk nieuws te verwerken. De echoscopiste was tevreden over alles wat ze aan en in ons meisje zag, behalve haar hoofdomtrek. Die was volgens haar metingen wel erg klein. Ik ga er hier niet al te veel over vertellen, want dat heb ik al gedaan in een blog voor wijalamama.nl, die volgende week donderdag verschijnt. We hadden in ieder geval een zeer bewogen en emotioneel weekend, maar gelukkig werden we dinsdag 5 februari in het academisch ziekenhuis in Maastricht helemaal gerustgesteld. Ons meisje groeit perfect en we hoeven niet terug voor extra controles. Vanaf dat moment kon het genieten écht beginnen!

Op en top genieten

En dat doen we nu elke dag, met een steeds harder trappelend meisje in mijn buik. Met 18 weken zwangerschap hebben we de babykamer en wandelwagen uitgezocht en inmiddels zijn we ook alweer een aantal zwangerschapsblunders verder. Wat een genot!

Heb ik dan helemaal niets te klagen? Jawel, hoor. Sinds een paar weken ervaar ik al last van mijn bekken, wat sinds een week of twee behoorlijk heftig begint te worden. Helaas had ik dit van tevoren wel voorspeld, aangezien ik ook met hardlopen altijd blessures krijg in mijn heupen en bekken. Mijn zwakke plek helaas, van moederlief geërfd! Ik ga nu al naar de bekkenfysiotherapeut, draag regelmatig een babybelt en probeer zo goed mogelijk voor mezelf te zorgen.

Alles voor ons meisje

Net zoals ik de vorige keer al aangaf dat die paar kwaaltjes die ik had echt niet zo erg waren, kan ik ook hier echter heel goed mee omgaan. Lichamelijk gezien natuurlijk niet, aangezien ik vorige week met tranen in mijn ogen stond te werken. Maar mentaal kan ik voor mijn gevoel echt alles wat voor ons meisje goed is wel aan! Ik was volledig overstuur na de 20-wekenecho, maar nu we eenmaal zulk goed nieuws hebben gekregen is het genieten geblazen. Die pijn is vrijwel de hele dag aanwezig, maar die paar momenten waarop ons meisje ligt te trappelen in mijn buik overstemmen dat gevoel volledig. Al trek ik vast af en toe een scheef gezicht van de pijn, voor mijn gevoel loop ik de hele dag te stralen. Voorlopig vind ik zwanger zijn heerlijk en ben ik er nog lang niet klaar mee! Gelukkig maar, want er staan nog 19 weken op de teller. Wat zeg ik: nog maar 19 weken!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

DutchEnglishItalian
Close