Zwangerschapsupdate: de laatste loodjes!

Zwangerschapsupdate: de laatste loodjes!

Nu ik 39 weken zwanger ben mag ik absoluut wel spreken over de laatste loodjes. Het kan immers elke dag zover zijn! Al roepen we dat natuurlijk al twee weken 😉 Onze dame heeft het blijkbaar prima naar haar zin in mijn buik en dat is gezien het nieuws dat we onlangs kregen extra speciaal!

De laatste keer in Maastricht

In mijn laatste update vertelde ik al over onze bezoekjes aan het academisch ziekenhuis in Maastricht. Daar zijn we gelukkig al 5 weken niet meer geweest! De echo met 34 weken zag er uitstekend uit: ons meisje houdt een klein hoofdje, maar groeit wel volgens haar eigen curve door. Met 36 weken is dat in ons eigen ziekenhuis nogmaals gecheckt en ook daar kregen we te horen dat we ons niet al te veel zorgen moeten maken. Nu scheelt het sowieso dat we de afgelopen weken ergens anders druk mee bezig waren …

Dwarsliggertje

Zoals ik immers ook al vaker heb verteld is ons meisje lekker eigenwijs. Niet zo gek met ons als ouders, maar soms niet zo handig. Zo laat ze zichzelf met echo’s vaak niet goed in beeld brengen en ligt ze dus nog altijd in stuit. Ja, ook op het moment van schrijven. Met ruim 35 weken ondergingen we in het ziekenhuis een eerste draaipoging. Helaas, ons meisje leek te blokkeren. De gynaecoloog wilde het echter toch nog een keer proberen en een weekje later mochten we weer langskomen. De blauwe plekken van de vorige keer waren nog duidelijk zichtbaar, dus je begrijpt dat ik me daar enorm op verheugde 😉

De versie werd dit keer door een andere gynaecoloog begeleid en die verraste ons toen ze vooraf even een echo maakte. ‘Hé, hier lijkt wel iets te zitten!’ Ik wist niet wat ik hoorde. Zei ze nou dat er iets in mijn baarmoeder zit wat er niet hoort te zitten? ‘Ja, het lijkt wel een tussenschot. Dat ze dit niet eerder gezien hebben!’ Omdat ze het echter nauwelijks in beeld kon brengen en het op ál die eerdere echo’s niet is ontdekt, wilde ze toch een poging wagen om ons meisje te draaien. Zelf had ik nu al het idee dat er heel veel puzzelstukjes op hun plek vielen …

Zoals verwacht blokkeerde ons meisje wederom op dezelfde punten en niet geheel toevallig was dat precies waar de gynaecoloog vlak daarvoor ‘iets’ in mijn baarmoeder had zien zitten. We voelden met z’n tweeën zelfs letterlijk haar hoofdje terugschieten als ze haar net iets verder probeerden te forceren. Nee, dit meisje liet zich echt niet draaien!

Niet te missen, of toch wel?!

Arm kind, ze kon ook niet anders. ’s Middags hadden we de groeiecho op de planning staan en trok manlief meteen de stoute schoenen aan door te vragen of de echoscopiste ook even naar dat vermeende tussenschot zou kunnen kijken. NIET TE MISSEN! Ze had het binnen no-time gevonden en kon het prachtig in beeld brengen. Hoe hebben ze tijdens al die uitgebreide echo’s die we hebben gehad over het hoofd kunnen zien?!

Een week later konden we dan eindelijk met weer een andere gynaecoloog bespreken wat er was ontdekt. Ook zij begreep niet dat dit niet eerder is ontdekt, zeker aangezien wij zoveel structurele echo’s in Maastricht hebben gehad. Werkelijk alles werd gecheckt tijdens die echo’s, maar een tussenschot in de baarmoeder, precies bij het hoofdje, zien ze niet? Wij wisten niet eens van de mogelijkheid af, maar zij hadden met zo’n langdurige stuitligging toch op z’n minst een vermoeden kunnen hebben? Je ziet, we begrijpen er nog steeds niet van.

Zorgen om het een of om het ander

Aanvankelijk waren we dan ook zeer gefrustreerd. Dit had ons zoveel zorgen en twee zeer pijnlijke, stressvolle en tevergeefse draaipogingen kunnen besparen. Bovendien: zou het niet ook het kleine hoofdje van ons meisje kunnen verklaren? Ter illustratie: mijn baarmoeder heeft blijkbaar de vorm van een hartje. Onze dame ligt met haar hoofdje aan de ene kant van het hartje, haar billen liggen beneden in de punt en haar voetjes liggen dan weer helemaal bovenaan, aan de andere kant van het hartje. Maar er zit dus een stuk baarmoeder tussen haar hoofdje en haar voetjes, waardoor ze ook echt geen andere kant op kan.

Inmiddels hebben we echter ook een voordeel ontdekt van deze late ontdekking: met 37 weken kregen we te horen dat we door deze afwijking een verhoogde kans op vroeggeboorte hadden. Volgens de gynaecoloog was het dus al heel wat dat ik de 37 weken had bereikt! Jeminee, dat had je mij dus niet maanden eerder moeten vertellen, want dan had ik al die tijd in de stress gezeten …

Apetrots!

Nu zitten we op 39 weken en ligt onze dame nog vrolijk te spartelen in mijn buik. Vroeggeboorte? Daar trekt zij zich niets van aan! We zijn nu al apetrots op haar <3 Al hopen we natuurlijk elke dag dat we haar nu eindelijk in onze armen mogen sluiten! Wie weet is het al zover als jullie dit lezen …

Volg:
Share:

4 Reacties

  1. Esther
    17/06/2019 / 17:41

    Mijn mond viel.open van verbazing, toen ik zwanger was van mijn zoon ( inmiddels 20 jaar), blerf hij maar dwars liggen.
    In het begin maakte we ons daar niet zo’n zorgen over, totdat de gynaecoloog een poging wilde wagen om hem te draaien/keren. Dit mislukt.
    De eerst volgende echo zagen ze het tussenschotje pas. Diagnose: hartvormige baarmoeder. Mijn zoon is met een geplande keizersnede kerngezond ter wereld gekomen, bij 38 weken..
    Ik vond het altijd wel iets luefdevols: eeen hartvormige baarmoeder.
    Heel erg veel sterkte met de laatste loodjes.
    Nog even en dan kunnen jullie de kleine dame in jullie armen sluiten

    • Giulia Califano
      Auteur
      17/06/2019 / 18:32

      Hè, een herkenbaar verhaal! Voor jou dus ook fijn om te lezen dat er anderen zijn, voor mij absoluut ook fijn om jouw positieve verhaal te horen. Dankjewel!

      • Esther Leupen
        17/06/2019 / 19:12

        Graag gedaan 🙂
        Het gaat helemaal goed komen.
        Liefs

  2. Eline
    17/06/2019 / 20:13

    Heel veel sterkte en succes met de laatste loodjes!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

DutchEnglishItalian
Close