Ik ben niet perfect, maar wel gelukkig!

Al 4 jaar lang eet ik 99% plantaardig, maar niet 100%. Ik gebruik roestvrijstalen rietjes, maar ook wegwerpluiers. Mijn menu bestaat uit héél veel groenten en fruit, maar zo nu en dan ook een flink stuk chocoladetaart. Ben ik vegan? Duurzaam? Gezond? Ik durf het niet te zeggen. Ik ben niet perfect, maar wel gelukkig!

Hokjesdenken

Al jaren heb ik moeite met het plakken van labels of in hokjes plaatsen van mensen zoals we dat vrijwel allemaal doen. Ik voel me altijd zo gevangen als mensen me ‘vegan’ of ‘gezond’ noemen of zeggen dat ik iets niet ‘mag’. Ja, ik maak veel gezonde, duurzame en veganistische keuzes. Maar betekent dat dat ik mezelf zo moet definiëren? En nooit een andere keuze mag maken? Dat idee beangstigt me. Ik schreef er al eerder een blog over en liet in mijn update van begin november al vallen dat ik in de toekomst meer van mezelf wil laten zien. Dat betekent dat ik me kwetsbaarder ga opstellen en dat vind ik héél erg spannend!

Is bloggen wel mijn ding?

Ik vraag mezelf namelijk regelmatig af waarom ik überhaupt zoveel over mijn leven deel op social media. Ik trek me immers enorm veel aan van wat mensen van mij denken en kan me daar gigantisch druk om maken. Waarom roep ik het dan over me af dat mensen zich een mening over mij kunnen vormen? Ik heb er vaak over nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat ik dat misschien wel onbewust doe om mezelf te helpen. Als een soort therapie om mezelf te leren me minder druk te maken om wat anderen van mij denken. Zodat ik niet continu het gevoel heb mezelf te moeten verantwoorden en een stuk meer kan genieten van de keuzes die ik maak!

Bang voor kritiek

Om dat te bereiken moet ik leren me niet te schamen voor beslissingen die ik neem en waar ik volledig achtersta, ondanks dat anderen deze kunnen bekritiseren. De afgelopen tijd had ik er steeds meer moeite mee dat ik niet alles met jullie durfde te delen, uit angst voor negatieve reacties. Door velen word ik immers gezien als vooral veganistisch, maar ook vrij gezond en duurzaam. Die labels heb ik mezelf echter nooit gegeven! Het was voor mij een complete verrassing dat ik vorig jaar genomineerd werd voor een Vegan Award en ergens schaamde ik me ervoor, want ik voelde (en voel) me geen echte veganist.

Ik ben niet perfect

Op mijn blog zul je nu en in de toekomst geen enkel recept tegenkomen dat dierlijke ingrediënten bevat, want ik kook en bak zelf volledig plantaardig. Maar dat betekent niet dat er nooit, per ongeluk of bewust, iets van dierlijke oorsprong in mijn mond beland. Met mijn eetstoornisachtergrond wil ik het andere mensen namelijk niet te moeilijk maken en wil ik ook voor mezelf niet al te streng zijn. Buiten de deur en in sommige gevallen ook thuis, doe ik dus niet zo moeilijk. Ik heb enorm veel respect voor mensen die altijd en overal moeite doen om volledig plantaardige keuzes te maken, maar dat is niet wat mij gelukkig maakt. Wat mij wél gelukkig maakt is vrijwel altijd plantaardig eten, maar toch de vrijheid voelen om een andere keuze te maken als mij dat op dat moment gelukkiger maakt.

Alles of niets

Tot voor kort schaamde ik me daarvoor, maar ik realiseer me al een tijdje dat ik niet alleen het recht heb om mijn eigen keuzes te maken, maar dat ik wellicht ook juist iets teweeg kan brengen door dit te delen. Ik hoor immers vaak genoeg dat mensen niet plantaardig kunnen eten omdat ze nooit dit en dit kunnen laten staan of zus en zo veel te veel zouden missen. Doordat ze het idee krijgen dat het alles of niets is, blijven ze dan maar hangen in oude gewoontes. Onder het mom van ‘als ik het niet perfect kan doen, dan maar helemaal niet’.

Maar dat is toch zonde? Elke stap telt! Ik voel me schuldig dat ik iets niet voor 100% doe, maar de 99% die ik wél doe telt toch veel zwaarder mee dan die 1% die mist? En als ik door te laten zien dat het ook op deze manier kan meer mensen kan overtuigen om af en toe voor plantaardig te kiezen, heb ik aan het eind van de streep toch juist meer bereikt?!

Verandering

Datzelfde geldt natuurlijk voor andere ‘hokjes’ of ‘labels’ zoals gezond en duurzaam. Soms maak ik een keuze die zogezegd wel ‘perfect’ genoeg is voor op social media en soms niet. Nooit heb ik tegen jullie gelogen, maar ik heb wel dingen bewust niet verteld of laten zien. En daar wil ik dus nu verandering in brengen!

Zo eet ik buiten de deur wel eens vegetarisch, als veganistisch (vrijwel) onmogelijk is. Zelfs thuis komt het wel eens een enkele keer voor, als compromis met mijn man. Een simpel rekensommetje leert immers dat als we beiden vegetarisch eten in plaats van hij vlees en ik veganistisch, we samen een betere keuze maken! We koken vrijwel altijd volledig plantaardig, maar als mijn man per ongeluk vegetarische vleesvervangers meebrengt of blij wordt van een maaltijdpakket waarin een beetje ei verwerkt is, ga ik niet zeuren. Ik ben allang blij dat hij inmiddels ook grotendeels plantaardig eet! Juist doordat ik niet meer zo’n rigide eetpatroon heb als vroeger, lukt het hem ook gezondere en meer plantaardige keuzes te maken.

renmeisje

Samen staan we sterker

Mensen in mijn directe omgeving begrijpen me beter en raken meer door me geïnspireerd sinds ik meer laat merken dat ook ik niet perfect ben. Eerder vonden ze me maar een rare snuiter, maar inmiddels zien ze dat ik weloverwogen keuzes maak. Die meestal wel diervriendelijker, gezonder en duurzamer zijn dan de keuzes die zij zelf maken, maar niet altijd. Daardoor sta ik als het ware dichter bij hen en wordt voor hen de drempel lager om zelf ook vaker dergelijke keuzes te maken. We komen als het ware dichter bij elkaar en zoals vrijwel altijd geldt: samen staan we sterker!

Ik ben niet perfect, maar wel gelukkig!

Dus, vanaf nu wil ik jullie veel meer van mezelf laten zien in de hoop jullie te inspireren ook vaker, maar niet per se altijd, keuzes te maken die bijdragen aan een betere wereld. Voor mij is het uitgangspunt dat ik zelf gelukkig moet worden van mijn keuzes! Als dat soms een minder gezonde, duurzame, plantaardige, minimalistische of op een andere manier ‘juiste’ keuze is, dan is dat zo. Ik word niet gelukkig van perfectie, wel van mezelf zijn!

Volg:
Share:

8 Reacties

  1. Ton de Waal
    15/12/2019 / 11:25

    En door deze Perfecte houding buigt zelfs schoonvader soms mee in deze denkwijze…..!

    • Giulia Califano
      Auteur
      15/12/2019 / 15:11

      Amen!

    • Giulia Califano
      Auteur
      16/12/2019 / 15:28

      Bedankt voor je reactie, wat fijn om te horen!

  2. 16/12/2019 / 12:56

    Ik was erg benieuwd naar dit artikel, mooi Giulia! Ook hier een ‘veganist’ die alles behalve perfect is. Ik ben ook van mening dat we beter heel veel mensen kunnen hebben die hun best doen, dan een handjevol perfecte veganisten. Daar gaan we de wereld namelijk niet mee veranderen! Ik ben benieuwd naar je volgende artikelen.

    • Giulia Califano
      Auteur
      16/12/2019 / 15:28

      Wat mooi gezegd en wat fijn dat je je erin herkent! Ik ben het helemaal met je eens!

  3. Joeke
    13/01/2020 / 14:26

    Voor mij staat veganisme voor zo veel mogelijk je best doen voor een betere wereld en dit doet ieder op zijn eigen manier šŸ’š Mooi geschreven en hopelijk inspireert het veel mensen tot een plantaardige levenswijze šŸŒ±

    • Giulia Califano
      Auteur
      13/01/2020 / 15:47

      Wat fijn om te horen, dankjewel! Ik ben het helemaal met je eens!

Geef een reactie

DutchEnglishItalian